Uyku Eğitimi 4: Bizim uyku eğitiminin detayları

Uyku eğitimine günün ilk gündüz uykusuyla başladık (aslında en güzeli en kolay dalınan uyku olan akşam uykusu ile başlamak, ama gündüz uykularından de en kolay dalınanı sabahki ilk uyku): emzirdim, uyku torbasına koydum, öpüp yatağına koydum, iyi uykular deyip odadan çıktım ve kapıyı kapattım. Aşağıya inip dinleme aletini açtım ve 45 dakika boyunca karnım ağrıya ağrıya ağlamasını dinledim. Sonra 15-20 dakika uyuyup tekrar uyandı. Weissbluth'a göre bir gündüz uykusu 45 dakikadan çok kısaysa dinlendirici değildir ve çocuk tekrar uyusun diye 30-60 dakika bekleyebiliriz, netekim ben de bir 30-40 dakika bekledim fakat geri uyumadı. Kaldırdım, 2 saat sonra tekrar yatırdım, bu sefer 15 dk ağladıktan sonra 2.5 saat uyudu. Üçüncü uyku için takatim kalmadı ve erken yatırdık, 6:30'da, 15-20 dakika içinde uyudu. Gece 12'den önce emzirmedim, ondan önce uyandığında da aralıklarla 30 dakikadan az ağlayıp geri uyudu. Bir sonraki emzirmeyı 4'ten sonra yaptım, sonra da sabah 7:30 gibi uyandı.
İkinci gün gündüz uykularında uykuya dalmak 15-20 dk sürdü fakat kısa uykuları uzatmak yine çok ağlamalı oldu (30-40 dk). Akşam uykuya dalması çok hızlı oldu, gece uyanışlarında da 15 dk'dan fazla ağlamadı.
Gündüz uykularını uzatmaya 4 gün çalışıp hiçbir ilerleme olmayınca uyku uzatmayı bıraktım. Yine 20-30 dk'lık gündüz uykusundan sonra ağlayarak uyanınca 5-10 dk bekliyordum belki geri uyur diye, ama bu sadece ya bir, ya da taş çatlasa iki defa oldu, birkaç gün sonra 5 dk beklemeyi de bıraktım, uykudan sonra hemen aldım. Gündüz uykuları çok kısa olunca oğlumu acaba erken mi yatırıyorum diye 3 saat ayakta tutmaya başlamıştım, uyku eğitimine başladığımız sıralarda. Uyku eğitiminin uykuya dalma ayağını başarıyla tamamlayınca belki de çok ayakta tutuyorum diye şüphelenmeye başladım, önce 2.5 saate sonra da yavaş yavaş 2 saate indirdim uyanık zamanları. Gece uykularını da düzenli bir şekilde güzel uyumaya başlayınca (yani 2 defa ya da daha az emerek) gündüz uyanık zamanlarını da 2 saate indirince gündüz uykuları kendiliğinden düzeldi :-). 6 aylık doktor randevusunda doktoru gece hiç emzirmene gerek yok dedi (ki bunu zaten biliyordum, ama doktordan duymak ayrıca cesaret verdi) ve ben yine de yazıktır deyip gece yarısı emzirmesini keseyim sadece dedim. Fakat ben ilk gece emzirmesini kesince (kesmek şöyle oldu: normalde emzirdiğim saatte ağlayınca yanına gitmedim, 5-10 dk ağlayıp geri uyudu) bizim oğlan saat 4'te de uyanmamaya başladı, böyle de bir güzel süpriz yaptı bize :-)
Şu anda (uyku eğitimine ilk başladığımızdan beri 5-6 hafta geçti) şöyle bir düzenimiz var: Sabah 6-6:30 gibi uyanıp emiyor, sonra ben onu yatağına geri yatırıyorum (gece uyanması gibi davranıyorum, konuşma eğlence yok, çok az ışık var, altında kaka varsa değiştiriyorum) ve 7:30-8 gibi artık güne uyanıyor, uyku arkadaşı ile konuşup eğleniyor. Biz uyanınca yanımıza alıp bir sabah neşesi yapıyoruz, ben emziriyorum, sonra babası altını değiştirip üstünü giydirip oyuncaklarının yanına götürene kadar saat 9 oluyor ve uykusu geliyor. 9-9:30 gibi yatıyor ve 1-1.25 saat uyuyor, uyandığı saate göre 12-1 gibi yine yatıyor ve 1-1.25 saat uyuyor, en son uykusunu da 3-4 gibi 30-40 dakika uyuyor. Aksam 6'da gece uykusu hazırlıklarına başlıyoruz (emzirme, kitap (kitabı yeni koyduk, çok sevmiyor şimdilik bağırıp coşuyor :-), banyo, giyinme) ve 6:30 gibi yatmış oluyor.

Uyku eğitimi yapmış olmaktan çok çok memnunuz. Ailecek dinlenmiş, mutlu, birbirimize karşı anlayışlı ve sabırlıyız. Tabii ki bu herkes için öyle olacak diye birşey yok, ama ben günler boyunca uykusuz kaldığım zaman mutsuz, ters, her akşam kocama ağlayacak birşey bulan, en küçük bir işi yaparken yorulan, sporu ve sanatı düşünmeye bile takati olmayan bir insan oluyorum, yani hiç çekilmiyorum. Ha bir de, o uykusuz halimde bile var olan tüm sabır ve güzel huylarımı oğluma harcıyordum ve kocama hiçbirşey kalmıyordu, takdir edersiniz ki o da bizim ailenin bir ferdi ve iyilik ve güzelliğe ihtiyacı var ve ona büyük haksızlık oluyordu. Ailemiz için en doğrusunu yaptığımızı düşünüyorum.