YKSL Profiterol

Profiterol

Eveeeet, geldik halkın çok istediği ve yapacağım ve yorum yazacağım diye söz verdiği (umarım halk bu gözdağını gözden kaçırmaz) tatlımıza: Yüksek Kalorili Sağlıksız Lezzetli Profiterol. Önce kaynağı: bunu en önce babamın Manisa’daki Neziha Teyze’sinden gördük, yedik, beğendik, tarifini aldık ve evde denedik, oldu! Babam bana tarifini yazarken bu yukarıdaki başlığı kullandı, otantikliğini korumak için öyle yazdım. Ama bana sorarsanız kararında yenirse hiç de sağlıksız değil. Yumurta, süt, çikolata bunlar önemli besinler. Ayrıca yerken verdiği zevki ve endorfini de kattığımız zaman koşmaktan hemen sonra profiterol geliyor olabilir sağlıklı ve uzun bir ömür için. Artık ben de doktor¹ olduğum için tavsiyelerim altın değerinde ve kanun ağırlığındadır, ona göre okuyun buraları!

Profiterol biraz uğraş isteyen bir tatlı. Önce hamuru pişirilir, soğutulur, yumurtası katılır, tepsiye sıkılır, tekrar pişirilir (içi pişmezse kaşıkla kaşıklanır çiğ hamurlar, ben bir sefer sabah 3’e kadar profiterol yapmıştım böyle), kreması pişirilir, profiterol toplarına doldurulur, çikolata sosu pişirilir, üstüne dökülür. En güzeli bir-iki yardımcıyla beraber yapmak, özellikle birsürü misafir+bu hafta da her öğünde profiterol yiyelim planıyla yapıyorsanız. Biz kardeşimle ilk defa yapacakken, babamın yardımcıları olarak, önce hamuru pişirmeliydik ve hiç tarifi okumadan sadece hamur malzemelerine bakıp burada anlattığım ölçülerin en az 4 katı kadar malzemeyi tencereye boca edip pişirmeye başlamıştık, baya bir zaman koyulaşmayınca acaba deyip tarifi okuduk da çok geçti o yumurtalar için... Lafım o ki biz ettik siz etmeyin, malzemelerin sonrasını da okuyun.

Profiterolu ilk birkaç kez tek başıma yaptığımda sorunum hamur toplarının içinin pişmemesiydi, o yüzden içlerinden teker teker pişmemiş hamurları çıkarırdım, sonra kremayı doldurup üstlerine çikolata sosunu dökünce zaten belli olmuyordu şekilsizlikleri. En son Steamy Kitchen’da bulduğum pişirme yöntemiyle artık bu sorunu çözdüm (ve yakma sorununa yaklaşıyorum her seferinde) 425 F (220 C)’de 10 dakika sonra da sıcaklığı 350 F (175 C)’ye düşürüp 20-30 dakika, ama o zamanı da fırının o günkü psikolojisine göre ayarlamalısınız.

Bir de ilk seferler yaparken, yiyenler buna 10 üzerinden 7 verdiler (oysa ben musluktan su koysam 10 puan beklerim). Bunun ardını araştırdığım zaman rakip profiterolcülerin Türkiye’den karaborsa ettikleri Piyale (Dr. Ötker) çikolata sosunu kullandığını öğrendim, geri kalmadım ve bir sonraki Türkiye yolculuğumdan on paket ile döndüm. Ha Dr. Ötker yokken de gayet lezizdi yaptığım çikolata sosu, fakat kıvam ve görüntüyü tutturamıyordum. Dr. Ötker bulamazsanız internetten yağlı, sütlü, kara çikolatalısından bir sosun içine yeterince çikolata koyunca gayet de süper oluyor, şurada bir tane denediğim sos var: 2 su bardağı süt, 2 yemek kaşığı un (tepeleme), 3 yemek kaşığı şeker, 2 yemek kaşığı kakao, 1 kare bitter çikolata (90 gr ama ben kesin daha çok koymuşumdur), karıştır, birkaç dakika kaynat. BBC Food’tan benim denemediğim ama hiç nişasta ya da un olmadığından daha parlak olacağını düşündüğüm bir tarif de bu: 15 gr tereyağ, 60 ml su, 175 gr kara çikolata, bunu kaynatmadan (ikinci bir sıcak su dolu kabın içinde, ben mari usulü) ısıtıp sos edecekmişsiniz, sıcakken dökecekmişsiniz profiterollerin üstüne.

Burada da resimli profiterol tarifi var. Tüm hazırlıkları yaptıktan sonra fotoğraf makinasının evde olmadığı aklıma geldi, eskisini adaptörle çalıştırdım ve çektim resimleri, adaptör kablosuna da tabii ki dolandım ve makina ikinci sefer (Yosemite’deki ilk düşüşünden sonra) yere çakıldı, fakat hala çalışıyor, resimlerin yarısı ikinci düşüşten sonra.

¹of philosophy, ne konuştuğuma bakmayın yani, yalan bunların hepsi, kendi sağlığınızı en iyi siz bilirsiniz.